vakantie

Wroclaw, backwards love bridge

DSC_0605-001Toeristen als we zijn, hebben we voor de trip het internet hier en daar afgespeurd over weetjes over Wroclaw. Geen nuttige weetjes over de openingstijden of de taal, maar van die fun facts die je per toeval weer tevoren weet te toveren. Zo ook met alle bruggen. De 12 eilanden van de stad Wroclaw worden allemaal aan elkaar verbonden door bruggen. Over die bruggen hebben we het een en ander gelezen.

Zo ook dat je over een blauwe brug, locatie helaas niet onthouden, achterstevoren over de brug moet lopen om al het leed van je geliefde te laten helen. At least, dat is wat wij ervan gemaakt hebben op één van de blauwe bruggen in de stad. Waar we voor de zekerheid van beide kanten achterstevoren overheen zijn gelopen. I mean, just to be sure right?

De beste brug die wij voor het experiment hebben uitgekozen, is net zoals Pont des Arts in Parijs versierd met slotjes van geliefdes. Dit was voor ons de main reason om dit tot de “backwards love bridge” te bestempelen. Plus dat we al een aantal rode bruggen voorbij waren en het geduld om die ene brug te vinden aan het opraken was.

DSC_0608-001Terwijl we in onze achterstevoren pogingen een paar toeristen van het trottoir hebben geduwd, gaan we vervolgens met een hugh flashback naar Parijs op de knieën om de namen op te slotjes te lezen. Allemaal gelukkige stelletjes die vast en zeker ook gestruikeld zijn over dezelfde hoge stoepranden as we did.

Wroclaw, Silesian food

What is it met eten in het buitenland. Waarom lijkt alles zo aantrekkelijk en is het aanbod veel groter dan in Nederland? Is dat omdat de bio producten en de gezondere alternatieven de ruimte van het snoepgoed over lijken te nemen? Or is it, omdat Nederland maar twee variaties aan kitkat lijkt te willen kennen en de andere 10 smaken niet wil introduceren?

I mean zelfs in Wroclaw te Polen. De laatste plek waarvan ik het had verwacht, was er een overvloed aan Nutella dips, Angrybird water flesjes, chips smaken, gevuld fruit bedekt met chocolade en Milka producten want seriously ze gingen van repen, knuffeltjes tot oplospoeder voor chocolate milk. Het ziet er allemaal zo gezellig uit. Ik moet eerlijk toegeven dat ik geen grote snoeperd ben en ik kan er ook niet van wakker liggen als de zure matjes zijn uitverkocht. Maar op mijn eigen manier loop ik while I’m abroad graag door de supermarktjes.

Uiteraard duik ik graag alle bakkerijtjes en lokale restaurantjes in. Zo ook op 1 van de 12 eilanden in Wroclaw, het eiland met de Kathedraal.

DSCN1541-001Nadat we alle pracht en praal van binnen bekeken hadden en zelfs een klim naar de toren gemaakt hebben, was het tijd voor de volgende proefronde. Onder een historisch gebouw waarvan we de oorsprong helaas niet konden achterhalen, vinden we een authentiek restaurant genaamd Lwia Brama. Het is gevestigd in de kelders en door de bakstenen muren heb je het gevoel alsof je in een ander tijdperk bent terecht gekomen. Op de kaart spotten we Silesian steak tartare en pompoen pasta. let’s order up.

Het bord ziet er verfijnd, authentiek en alhoewel het iets historisch uit ademt, heeft het ook een moderne touch. De smaak bepaal je zelf door desgewenst mosterd, knoflook, kruidenpasta, kaas en rozemarijn erdoorheen te mengen.

Autumn in Wroclaw

IMG_8113-001
Geef me een momentje in een park, tussen de kleurrijke herfstbladeren and I get carried away. I couldn’t resist not to jump. Ik kan me niet voorstellen dat iemand een hekel kan hebben aan de koudere seizoenen. I mean look at it, ieder seizoen heeft zijn schoonheid en zijn charmes. Het naar buiten gaan zonder jas in een comfi vest. Alle accessoires die je daarmee kan matchen. En de schoenen, menn de schoenen. Alles lijkt bij elkaar een reunie te zijn. Dit alles op één van de mooiste herfstdagen ooit in Wroclaw, Polen. YES, let’s celebrate autumn met een ultiem toeristisch kiekje.

Joekel van een

Ik kan betrap mezelf erop dat ik naar hem blijf kijken. Ongegeneerd in een studie door. Ligt het aan zijn ontblote bovenlichaam, zijn strakke speedo of zijn ietwat kalende hairdo? Nope. Het is iets wat direct de aandacht trekt als je hem ziet liggen op het strand in zijn speedo. Het is gigantisch. Je kan er niet omheen. Een joekel. Van een harpoen.

Alle tassen, vol met fruit, biscotti en drjnken, die wij dagelijks mee sjouwen naar onze zonbedjes vind ik al aso genoeg. Maar meneer ligt met dat gevaarlijke ding gewoon tussen opa’s en bambinos.

Het staat op elk menu van ieder restaurant, de pesce scada. Zwaardvis. Samen met tonijn. Geheel in Calabrese stijl worden beide met peperoncino of chibolla rosso geserveerd. Delish!

Photo con tartufo

Waar wij honderden foto’s maken van alle zoete hapjes en gelati, nemen we ook nog een foto van ons. En terwijl wij onze gigant van een camera tevoorschijn halen, komt de “papa” met zijn tablet aanzetten. Geheel in Italian style, voorzien van een gucci cover.

image