Ducktape ride

Berekend op zon, zon en nog wat zonnestralen waren we natuurlijk niet berekend op regen. Allemaal gehuld in korte broek lopen we hoopvol over het resort. What to do? Het is niet bepaald strandweer en een plons in het zwembad is ook weer zo enthousiast. Laten we het stadje in gaan.

Bij de receptie bestellen we de shuttle bus naar Tropea. Geef het een kwartiertje zei de receptioniste. Een outfitchange is dan misschien wel een goed plan.

25 minuten later komen we bij de receptie, but still no bus. Geergerd pakt de receptioniste de telefoon, ratelt wat Italiaans en gooit de hoorn erop. Nog geen 5 minuten daarna komt er een man binnen gerenden roept taxi taxi. De man pakt de tassen en vraagt ons met hem mee te komen. Twijfelachtig kijken we naar de receptioniste en zij zegt ons met hem mee te gaan. Na een steile afdaling richting parkeerplaats zien we daar enkel een driewieler en een ingedeukte renault clio.

Right, dat is onze taxi? Kel klampt zich voorin vast aan de gordel. De rest doet een schietgebedje voor een veilige rit vanwege alle knipperende warning lampjes in het dashboard en omdat hij op zijn reservetank rijd. Parkeren blijkt meneer ook een onaangeleerd talent. Hij stopt gewoon midden op het kruispunt. We gooien de deuren open om snel uit te stappen, maar ik blijf weer met mijn haar vastzitten. Aan punaises die het plafond bij elkaar vast moeten houden. Bij het uitstappen zien we las dat de bumper niet gewoon grijs is. Nee, hij is geheel voorzien van ducktape. Thank god we made it alive.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s