First anniversary as an auntie

Alweer een jaar geleden dat ik vol spanning aan het werk was op mn old job. Met mijn haar alle kanten op, van het zenuwachtige opnieuw indoen van mijn knot en een hoofd vol met chaos.

Ok, vandaag is niet veel anders, omdat alle krullen op de fiets weggewaaid zijn terwijl ik druk bezig was om mijn rokje niet omhoog te laten kruipen terwijl mijn zonnebril van mijn neus afzakte. Ah the things we do to be fashionable in the morning.

Niet te vergeten de telefoonrekening die het mij opleverde, omdat ik ergens de verantwoording voelde om iedereen op de hoogte te houden. Dat terwijl ik kilometers van mijn zus vandaan was en tot half vijf aan mijn beeldscherm gekluisterd zat. Ik denk dat het die dag echt tot mij doordringde welke fase er was aangebroken. De echte auntie to be.

Nu zijn er vele soorten aunties en manieren waarop je het kan intepreteren. De een neemt het wat serieuzer dan de ander op. Bij het ene nichtje of neefje is tante een aanzien status. Maar bij NJJ… daar ben ik de “sloop-je-tante-doordeweeks-maar-knuffel-haar-in-het-weekend-voor-taartjes”  tante.

Eerlijk moet ik toegeven, dat hoewel ik soms zeur over al het speelgoed dat mij om de oren vliegt, hun geslijm als de tandjes doorkomen, hoe ze het iedere keer voor elkaar krijgen om een kledingstuk te verpesten, krijzen op het meeste akward moment en alle kinderwebshops, winkels en tierenlantijntjes, dat ik mijn 3 kleintjes niet had willen missen. Not for a million in the world.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s