Walk of shame

Terwijl de mussen van het dak vallen, staan Joyce en ik op een verhit grasveld. Ergens in de loop van de week kwamen we met het geweldige idee om mee te doen aan de jaarlijkse kofferbakverkoop. Kleingheidje dat de temperatuur tot bijna recordhoogte in de maand juli stijgt.

Bepakt met een overvolle koelbox, kledingrek en een oversized tafel liggen we half voor verdampt op het grasveld. De grond om ons begint te beven en twee akelig witte stevige kuiten versierd met zwarte sokken en bergschoenen staan voor ons stil. “Dames, gaat alles wel goed”, klinkt het, “ik ben net ook al langs die andere dametjes daar verder op gegaan. Het is vast zwaar voor jullie”, Joyce en ik kijken elkaar verbaasd aan met enige zelfmedelijden, “Ja met die ramadan is het vast niet uit te houden. Passen jullie een beetje op?”

Verhit van de warmte, geeft Joyce de man een blik die hem over het veld zou slaan. “Och jee, nu zie ik het. Jullie zijn van een ander land”. Nee meneer, hier praat u zich niet meer onderuit. Terwijl meneer beschamend wegloopt, gaan wij verder met onze verkoop die eigenlijk meer weg heeft van een picknick. Ah well, zo komen wij onze dag wel door.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s