Wisselvallige maaltijd

De vakantie van oom Humphry en tante Edith zit er helaas eerder op dan die van ons. Op hun laatste avond willen we gezellig uit eten. Met goede verhalen over restaurant Febris, gaan we vol goede verwachtingen aan tafel. Helaas is deze windtunnel met ongeïnteresseerde zangeres op barbielaarzen een heel ander soort tentje. Volgeladen met all u can eat Aussies, hangt er een andere vibe. De kaart leid een eigen leven en de gerechten blijkbaar ook. Waar het Indonesische lang op zich laat wachten en goed smaakt, zijn de andere gerechten net zo wisselvallig als het weer.

Er is nog een optie om deze avond onvergetelijk te maken, ingaan op de vele verzoekjes van de zangeres of ik wil zingen. Maar vanavond zit het er niet in. Uitgeput als Kelly is van het duiken, zo verzadigd als de rest is van het eten, zo benauwd heb ik het. Ik hoest me werkelijk waar een ongeluk en ik denk dat die grote wapper boven mijn hoofd er wat mee te maken heeft.

Een verkoelend ijsje bij Flapjacks bezorgd ons weer de glimlach op het gezicht. Het bandje wat er naast aan het spelen is, waant zich de Indo Rolling Stones. De oompjes kunnen het geluid niet verdragen van hun geliefde band. Zelfs het verlangen naar een bintang op het terras is bij de laatste uithaal plots verdwenen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s