Fright night Garut

Vlak voor het dinner buffet slaat het licht uit, de zon is vlot onder gegaan. Tijdens het eten staan er overal kaarsjes op de houten tafels onder het rietendak. Ietwat brandgevoelig, maar het staat zo leuk.

Nu het donker is, is het tijd voor een tweede rondje foto’s van het resort, by night. Prachtig om te zien hoe de kleine lichtjes zich verspreiden over het resort, met klein licht afkomstig van de bungalows en wat groter licht van de warungs, restaurant en receptie aan de andere kant van de rivier. De paden zijn slecht verlicht met kleine oliebrandende kaarsjes op palen. Terwijl Joyce&Ronald weer een selfie fotoshoot houden, schiet Kelly en mij een ideetje te binnen.

Joyce is panisch voor alles wat beweegt behalve haar zelf. Ook is ze geen fan van het donker. Bij ieder bewegend sprjetje sprjngt ze op en slaat ze met haar handen alles van haar blote benen.

Ietwat angstig staat Joyce met Ronald op de veranda wanneer Kel en ik weg sneaken. Easy target. Verdekt achter struiken langs het pad, zitten wij gehurkt. Aangezien wij ook niet de grootste helden zijn, worden we vergezeld door een zaklamp. Van wel 4cm groot.

Fluisterend en giechelend wachten we tot het liefdeskoppel eindelijk klaar is met het schieten van de zoveelste zwijmelfoto. Ondertussen voel ik de beestjes van de steen naar mijn hand kruipen. En vanuit mijn ooghoeken spot ik kleine padjes. Het moet niet veel langer duren.

Na een paar foto’s verder lopen ze eindelijk richting ons. Kelly geeft het gooi teken. Ik pak de steen stevig vast, stel mijn doelwit vast en werp de steen. Helaas ben ik geen Michael Jordan en land de steen aan de verkeerde kant. Dat terwijl Ronald al doorgelopen was en vanaf een afstandje onze idiote spionage praktijk bekijkt. Een gil kwam er helaas niet bij Joyce vanaf, wel een dodende blik. Ze kon het grapje van het mannetje met de grote zaklamp, op zoek naar de gevulde kooitjes voor de grote ratten, daarna ook niet waarderen.

Wel was datzelfde mannetje zo vriendelijk om samen met het grote licht ons terug naar de bungalow te begeleiden. Net op tijd voor de lokale specialiteit, Sekoteng. Het drankje wordt per boot op dienbladen per bungalow over de rivier geserveerd. Kleinigiheidje dat het drankje niet erg lekker is, maar het ziet er wel mooi uit.

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s