Warm onthaal

Vooraf heb ik de laatste details nog met mijn oom uit Bandung gechecked. Tono, de naam van onze chauffeur heb ik samen met zijn telefoonnummer opgeslagen. Ietwat te zelfverzekerd sleurde ik de fam mee naar de uitgang van het vliegveld naar de chauffeur. Althans, dat dacht ik. Nergens een Tono of bordje Ruler te bekennen. Ik weet niet of het door de benauwde omgeving van de uitlaatgassen kwam, maar ik kreeg een kleine paniekaanval. Terwijl ik mijn reisboekje na pluis, zoeken de oompjes en daddy de chauffeur. Een moment van gierigheid bekwam me en ik moest er ineens niet aan te denken om de man te bellen.

Gelukkig komen mij vader en ooms samen met een Javaanse miniatuur versie van een oude schoolleraar aan lopen. De man stelt zich voor als Tono en daar wordt de zelfbenoemde reisleidster weer rustig. Met de koffers hobbelen we achter Tono aan naar het taksi busje. Wat fijn dat hij mannen heeft meegebracht die onze koffers in het busje zetten. Ik vind wel dat ik genoeg gesjouwd heb.

Voldaan knikken we naar de mannetjes en willen het busje instappen, wanneer deze snotapen om een fooi vragen. Voor de moeite geeft Kelly ze een paar rupees en bedankt ze. Nog voordat ze zich heeft omgedraaid tikken de mannetjes mijn vader aan en vragen om een aanvulling op de fooi. Stomverbaasd kijken we alle 8 hoe de drie mannetjes staan te schooien. Uit schuldgevoel pakt mijn vader zijn portemonnee terwijl zij om euro’s staan te schreeuwen. Met een briefje in hun hand duwen we ze aan de kant en stappen in de taksi.

Als ware reisleidster stel ik de fam op hun gemak en vertel ze dat we met een halfuurtje bij het hotel aankomen. Een fikse regenbui, onweer en 2uur later komen we gefrustreerd, vermoeid en hongerig aan in het hotel. Na het inchecken en nadat de koffers naar boven gereden worden, haasten deze europeaanse indo’s zich naar de kamers. Wat een luxe kan een douche zijn na zo’n reis. Heerlijk! Opgefrist en gekleed in schone lekker geurende kleding eten we een hapje in het hotel Restaurant. Een bordje rawon, sate kambing, bami bakso, cap cay en cendol en blackrice pudding als toetje. Ja, selamat datang di Jakarta!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s