Hasta luego mi nuveo amigo

Vandaag is er weer een voltreffer. Op het werk worden er collega’s met Spanje uitgewisseld. Een tijdje geleden ging er iemand vanuit hier naar Barça. Vorige week kregen we te horen dat er deze week iemand vanuit daar naar het kikkerlandje zou komen. Hier zag ik natuurlijk een kans in. Maandagochtend stond ik voor mijn kast te bedenken met welke outfit ik deze Spaanse hunk zal imponeren. Het werd een rode broek met opvallende top, hakken en geprinte sjaal. Alle kapsels had ik uitgeprobeerd, van de ballerina knot tot de zeemeermin vlecht. Uit haast ging ik toch maar voor de moderne versie van de paardenstaart. Make-upje erop en ik was good to go.

Daar zit ik dan helemaal klaar, afwachtend op zijn aankomst. Kleine domper al dat hij te laat was door een groot ongeluk op de snelweg, maar ik blijf vol verwachting wachten. Sjies het leek wel of de Sint zou komen. Lipjes nog een keer van lipgloss voorzien, staart nog eens doorgekamd. En daar gaat de deur open. Op de camera had ik hem al naar binnen zien komen, maar een duidelijk beeld zag ik niet. Ik ga nog wat rechter op zitten, schuif mijn stoel wat naar achter. Daar gaat de deur open, weer dicht, valt de deur uit het slot. Half over de drempel struikelend met een akte tas komt hij binnen terwijl hij zijn bril recht zet op zijn neus.

Nu moet je me niet verkeerd begrijpen, een bril is geen afknapper. Maar het plaatje eromheen moet wel kloppen. In dit geval is deze jongeman verreisd en niet bepaald het Hugo Boss plaatje wat ik in mijn hoofd had. Misschien verwarde ik hem met mijn ideaal beeld van een Italiaan. Maar nee, dit was niet de Spaanse hunk die ik voor ogen had. Just my luck. Vriendelijk als die wel is, stelt hij zich vriendelijk voor en bekeek me even op zijn gemak. De interesse was er misschien vanaf zijn kant wel.

Het mannetje heeft de volgende dag zijn bril thuisgelaten en komt al wrijvend in zijn ogen het pand weer binnen. Hij gaat ervoor. Wie weet had hij ook wel hele andere verwachtingen van de dames in Nederland. Misschien verwachtte hij wel een Hollandse schone van 1.80 met hoogblond haar, lichte huid en blauwe ogen. En tja, dan zit ik daar, met mijn kleurtje die ik aan de blauwe zon te danken heb en niet bepaald dat plaatje.

Vandaag is zijn laatste dag en hij gaat in zijn eentje de hoofdstad verkennen. Aan mij gevraagd een boekje samen te stellen met must see bezienswaardigheden. Reisleider that I am, wie gister nog het reisboekje voor de familietrip had bijgewerkt, komt dit natuurlijk in orde. Maar ja, kan ik deze spaanse kermit wel richting red light district sturen? Of wil hij daar juist heen na alle verhalen die hem ten hore zijn gekomen? Een lijst met restaurants komt er zeker in. En aangezien hij maar een halve dag heeft breng ik de must see voor vandaag terug naar een kleiner aantal.

Graag had ik hem even de stad laten zien zoals ik hem ken. Maar then again, ik ben vandaag gewoon aan het werk, mijn spaans gaat niet verder dan het roemen over het heerlijke toetje of vragen van de schoenmaat, het regent en tja, hij is nogal op zichzelf. Het enige wat ik nog voor hem kan doen, is dit boekje overhandigen, veel plezier wensen en Hasta Luego mi nuevo amigo!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s