Gebakken lucht

Na een worsteling met mijn nieuwe sjaal, die uiteindelijk een kolsjaal bleek te zijn, zucht ik neer in mijn bureaustoel. Op dit moment verlang ik naar de collega waar ik mee kan lezen en schrijven, een moeder die thuis op me wacht met een kopje thee of de vriendin die mij opbelt wanneer ik op het punt sta mijn uitgedoste pakje om te ruilen voor mijn jogginpak.

Een hele dag luisteren naar anderen is geen probleem. Het aanhoren van andermans sores, de golf van reacties daarentegen, kan vermoeiend zijn. Vandaag krijg ik, zeg maar gerust een vloedgolf over mij heen. Van meerdere kanten worden er meerdere vragen gesteld, met andere verwachtingen. Ik waan me in een strip en moet nodig stoom afblazen.

Tijd voor een kopje warme chocolade melk met een verantwoorde snack. Rijstewafel oftewel gebakken lucht. Al happend in dit wafeltje vervaagt mijn felle lippenstift en spookt er van alles door mijn hoofd. Van de wankelende Weekers tot aan de telfort reclame.

Het afblazen kan ik met mijn nieuwe assortiment apps. Ik ben momenteel helemaal in de ban van mijn buikspier app en push ups. Kleinigheidje dat ik nu als platgeknuffeld lam boven mijn toetsenbord hang.

Ik vraag me af tot waar mensen daadwerkelijk geïnteresseerd zijn en vanaf welk punt er een smile fake wordt. Zelf probeer ik mij altijd goed staande te houden in een massa en zet ik een masker op. Een masker dat voor sommige als het sombong indo meisje wordt beschreven of het verwaande meisje dat met haar oordopjes aan het spelen is bij de stoplichten.

Het biedt wel een bescherming. Eentje die vandaag ver achter bleef terwijl ik mij tegenover sollciitanten als professionele dame wilde opstellen. Neem bijvoorbeeld de aanloop. Het kan veel indruk maken als je zelfverzekerd aan komt lopen. Dat geluk hebik niet. Ik struikelde zelfs op de crematie van mijn oom over het microfoonsnoer toen ik naar de sprekersstoel wilde lopen.

De sollicitantes moeten wel gedacht hebben. Gelukkig had ik hoge hakken aan die ik de schuld kon geven. Maar oh, wat ben ik toe aan een, door Jay-Z zo genoemde “Moment of Clarity”. Uiteraard vind ik deze vanavond in een bordje nasi goreng met een flinke dosis sambal om alle chaos eruit te puffen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s